Platenmaatschappijen
De platenmaatschappij (spreektaal: platenlabel, in de USA: record company) is van oorsprong verantwoordelijk voor het verwerven en begeleiden van artiesten die een opname willen maken en voor het aanmaken, de marketing, de promotie en de distributie van hun fonogrammen.
A & R, productie, marketing en promotie kunnen de meest creatieve en in elk geval de meest essentiële taken van een platenmaatschappij genoemd worden. Men kan zeggen dat de creatieve functies binnen de platenmaatschappij, de A & R-politiek, de producersactiviteit en de marketing- en promotiestrategie, elk een eigen aanpak vereisen per label en/of per artiest, in tegenstelling tot de ondersteunende functies die geen specifieke benadering veronderstellen per label of per artiest.
Met de opkomst van het Internet hebben de meeste platenmaatschappijen ook een Internet-, e-commerce- of nieuwe media-afdeling, die nauw samenwerkt met de andere afdelingen (alleen zo kan een vlekwerking ontstaan met andere media – een independent website van een onbekende band kan nooit traffic genereren).
Platenmaatschappijen worden opgedeeld in majors en independents. De majors kunnen een filiaal hebben in het buitenland, dan wel hun fonogrammen daar licentiëren of laten verdelen door een andere platenmaatschappij. Een licentiedeal is breder van opzet dan een distributiedeal en bevat, bijvoorbeeld, ook de opdracht tot het voeren van promotie door de licentienemer. De licentiegever kan in een licentiedeal zijn hele cataloog licentiëren – men spreekt dan van een label deal – of ook één of enkele van zijn masters.
Sinds de tweede helft van de jaren negentig zijn de traditionele platenmaatschappijen prominent online aanwezig op het Internet, dat extra mogelijkheden biedt qua voorbeluistering, informatieverschaffing, promotie en ook verkoop. Daarnaast zien independents een nieuwe uitdaging om zich te presenteren als on line of virtuele platenmaatschappij’s, die niet eens over een kantoor beschikken en muziek niet meer op een materiële manier op geluidsdragers maar op een immateriële wijze aanbieden. Via zo’n virtuele platenmaatschappij, in zijn zuiverste vorm, kan men muziek beluisteren, informatie opdoen, muziek downloaden (eventueel via MP3-bestanden) en commentaar geven in discussiegroepen.
De bona fide virtuele platenmaatschappijen zorgen dat de auteurs vergoed worden in hun copyright en hebben daarover een overeenkomst met een auteursrechtenorganisatie. Vele online platenmaatschappijen bieden nochtans ook de mogelijkheid om geluidsdragers te bestellen en door de post te laten versturen. In de praktijk komen dus mengvormen voor tussen de traditionele brick-and-mortar platenmaatschappij en de virtuele platenmaatschappij. Eind 1999 is het duidelijk dat vooral independents en nog niet gesigneerde/bekende artiesten opnamen digitaal ter beschikking stellen op het Internet en dat de grote platenmaatschappijen en bekende artiesten downloaden hebben aanvaard, maar dan vooral als promotie-activiteit.
Voor platenmaatschappijen beheerst DDMCA de volgende disciplines;
-
A&R
-
Promotie
-
Marketing
-
Business affairs
-
Brokering
-
Concept management
-
Label management
-
Digital Exploitatie
-
Sync licenses & clearances
